Punkty „nie do ruszenia”, czyli drewniane podpory i komin stały się kanwą projektu mieszkania na poddaszu, nawiązując do stylu loftów. Surowne drewno zyskało tło w postaci bieli, czerni i rdzawobrązowej cegły. Projekt wnętrza: Anna Bartman, Dagmara Dela / DELABARTMAN. Mieszkanie na strychu to wyzwanie, gdyż nie każde poddasze można łatwo przystosować do naszych potrzeb. Żeby adaptacja poddasza nie sprawiła niespodziewanych problemów, przed remontem należy sprawdźić stan strychu. Warto też zwrócić się po pomoc do fachowców – architekta i konstruktora. Dom z użytkowym poddaszem nadal jest najpopularniejszym rodzajem domu budowanego w Polsce. Poddasza kuszą nietypową przestrzenią, oryginalnym klimatem, nostalgiczną wizją przytulnego strychu. Podczas adaptacji poddasza na cele mieszkaniowe ważne są: stan stropu i więźby, możliwość ocieplenia połaci, zbudowania nowej posadzki, "przedłużenia" instalacji, ogrzewania oraz oświetlenia pomieszczeń. Każde poddasze - nowe i stare - traktujmy jako wyzwanie. Poradzenie sobie z adaptacją poddasza na pewno da nam dużo satysfakcji. Przygotowaliśmy poradnik - jak przeprowadzić adaptację poddasza bez błędów. Zobacz galerię zdjęć: Mieszkanie na strychu Autor: FAKRO W ostatniej dekadzie bardzo popularne stały się pomieszczenia o otwartej przestrzeni. Łącząc salon, kuchnię i jadalnię otrzymujemy przestrzenne wnętrze pod dachem, które dodatkowo optycznie powiększymy dzięki zastosowaniu jasnych barw i zespoleń okien dachowych FAKRO. Izolacja poddasza: najczęściej popełniane błędy Adaptacja poddasza: wysokość mieszkania na poddaszu Aby mieszkanie na poddaszu było wygodną, średnia wysokość całego pomieszczenia nie powinna być mniejsza niż 220 cm. Jak to policzyć w przypadku skośnego dachu? Wyliczamy wysokość jako średnią między największą a najmniejszą wysokością strychu, jednak nie mniejszą niż 190 cm. Powierzchni o wysokości mniejszej niż 190 cm nie wlicza się do danego pomieszczenia, jest ona niepełnowartościowa możemy urządzać tam schowki albo umieszczać niskie meble. Sprawdź też: Łazienka na poddaszu: jak ją dobrze urządzić >>> Jak urządzić jasną kuchnię na poddaszu Jasny salon pod dachem Sposoby na optyczne powiększenie poddasza: triki aranżacyjne Jeśli na poddaszu pozostawimy widoczną więźbę dachową, to ze względu na wygodę, wysokość pomieszczenia liczona od podłogi do jętek konstrukcyjnych w świetle, to jest po ułożeniu warstw podłogowych, nie powinna być mniejsza niż 220 cm. Jeżeli trzeba będzie dla uzyskania odpowiedniej wysokości podnosić dach, co jest technicznie możliwe, znacznie skomplikuje to prace i podniesie koszt całego procesu adaptacji poddasza. Ograniczeniem w racjonalnym wykorzystaniu powierzchni strychu może być też szerokość traktu, czyli odległość między ścianami, na których opierają się krawędzie dachu, a także rozmieszczenie innych, stałych elementów konstrukcyjnych, takich jak: kominy, piony instalacyjne oraz słupy konstrukcyjne. Wygodne pomieszczenia mają określone przepisami minimalne wysokości, szerokości oraz powierzchnie. Minimalna szerokość pokoju będącego sypialnią dla jednej osoby wynosi 220 cm, a szerokość kuchni w mieszkaniu jednopokojowym to minimum 180 cm. Szerokość korytarza nie powinna być mniejsza niż 90 cm. Autor: GettyImages Jasne mieszkanie na poddaszu. Dzięki oknom i bieli uzyskano dobre doświetlenie oraz wrażenie przestronności Adaptacja poddasza: czy nowa podłoga na strychu nie obciąży stropu? Planując powierzchnię użytkową poddasza, musimy się liczyć ze zwiększeniem obciążenia stropu niższej kondygnacji przez nowe warstwy podłogowe, ściany działowe, a także meble i urządzenia. Jeżeli strop jest drewniany, może zajść potrzeba jego wzmocnienia (wymiany części belek, wstawienia dodatkowych) lub podparcia. Stropy żelbetowe i ceramiczne są zazwyczaj wystarczająco wytrzymałe, aby przenieść dodatkowe obciążenie, jednak zawsze o wytrzymałości istniejącego stropu powinien zdecydować konstruktor. Sprawdź też: Zabudowa poddasza z płyt g-k >>> Projekty domów z Kolekcji Muratora z poddaszem do adaptacji >>> Adaptacja poddasza zgodnie z prawem Przy adaptacji poddasza na samodzielne mieszkanie niezbędne jest uzyskanie zgody na zmianę sposobu użytkowania powierzchni. Jeśli chcemy wprowadzić zmiany w wyglądzie budynku, w jego układzie obciążeń, instalacjach, bezpieczeństwie pożarowym, musimy mieć zatwierdzony projekt architektoniczny przebudowy wraz z odpowiednimi uzgodnieniami: pozwoleniem na budowę, a w przypadku obiektów zabytkowych – zgodą konserwatora. Prawdopodobnie trzeba będzie też wystąpić o dodatkowy przydział energii elektrycznej lub – jeżeli strych jest ogrzewany z sieci miejskiej – zgłosić dodatkowy pobór ciepła do zakładu energetyki cieplnej. Przy mniejszej skali adaptacji poddasza, jeśli prowadzimy tylko prace remontowe, musimy zamiar wykonania robót zgłosić w urzędzie. Na adaptację poddasza muszą się zgodzić wszyscy współwłaściciele budynku – nasi przyszli sąsiedzi. Po zakończeniu remontu należy poinformować urząd o powstaniu nowej powierzchni użytkowej, od której zostanie naliczony podatek od nieruchomości. Powierzchnię użytkową poddasza do zgłoszenia liczymy jako sumę 100% tej o wysokości powyżej 220 cm oraz 50% tej wysokości od 140 do 220 cm. Powierzchni poddasza o wysokości poniżej 140 cm nie wliczamy do powierzchni użytkowej. Przeczytaj także: OKNO DACHOWE, które ogranicza straty ciepła i zmniejsza WYDATKI na ogrzewanie budynku Adaptacja poddasza: sprawdzenie dachu i ocieplenie poddasza Podczas adaptacji poddasza należy szczególnie dokładnie sprawdzić miejsca narażone na przeciekanie: rynny, kominy, kalenice. Być może zajdzie potrzeba wymiany części pokrycia dachowego lub zrobienia nowych obróbek blacharskich. Istniejącą konstrukcję drewnianą na poddaszu warto obejrzeć pod kątem zniszczenia drewna i zabezpieczyć chemią budowlaną chroniącą przed mikroorganizmami i ogniem. Musimy być przygotowani no to, że dach trzeba będzie docieplić i pod istniejącym pokryciem dachowym ułożyć izolację przeciwilgociową, której często nie ma w starych budynkach. Przestrzeń poddasza jest bardziej niż kondygnacje środkowe narażona na nagrzewanie w lecie i wychładzanie w zimie. Jeśli chcemy ograniczyć te niekorzystne zjawiska, musimy starannie zaizolować dach i ścianki kolankowe. Według Warunków technicznych, jakim muszą odpowiadać budynki i ich usytuowanie, współczynnik przenikania ciepła U dachu nie powinien być wyższy niż 0,25 W/(m2K). W budynkach poddawanych termomodernizacji U nie powinno przekroczyć 0,20 W/(m2K), a w energooszczędnych – 0,15 W/(m2K). Autor: FAKRO Okno balkonowe FGH-V Galeria W akcji Dom z widokiem prezentujemy nowoczesną stolarkę: okna dachowe i pionowe FAKRO. Przeczytaj nasz poradnik - 6 rzeczy, które warto wiedzieć przed zakupem okien! Dowiedz się, jakie produkty wybrać, aby poddasze było jasne, ciepłe i ciche. Na co zwrócić uwagę, kupując duże modne przeszklenia. Dobierając ocieplenie poddasza, trzeba wziąć pod uwagę jego wagę. To projektant powinien ocenić, czy krokwie są na tyle wytrzymałe, że przeniosą zwiększone obciążenie izolacją. Warstwy ocieplenia układamy w jednej lub dwóch warstwach. Ocieplenie układamy między krokwiami lub nad nimi. Możemy wówczas wykorzystać widoczne elementy konstrukcyjne jako element wystroju wnętrza. Układając ocieplenie ponad krokwiami, musimy niestety rozebrać stare pokrycie dachowe. Ocieplenie dwuwarstwowe polega na ułożeniu jednej warstwy izolacji między krokwiami, a drugiej pod nimi. Eliminuje się w ten sposób mostki cieplne, które powstają na krokwiach. Ze względu na wymaganą w naszym klimacie grubość ocieplenia, które zazwyczaj ma nie mniej niż 20 cm, najczęściej stosujemy ocieplenie dwuwarstowe. Wysokość typowych krokwi wynosi bowiem 14-16 cm i jest to przestrzeń zbyt mała, by pomieścić całą izolację. Układając ocieplenie między krokwiami, mocujemy je na wcisk, zwracając uwagę na to, aby ściśle do nich przylegało. Pod krokwiami umieszczamy dodatkowe ocieplenie między elementami rusztu, na którym dodatkowo mocowana jest okładzina skosów. Zwróćmy uwagę na staranne wykonanie ocieplenia w miejscach szczególnie podatnych na ucieczkę ciepła – styk okapu ze ścianką kolankową i szczytową, izolację murłaty, izolację okien i kominów. Ścianki attykowa i kolankowe często są cieńsze i słabiej izolowane niż ściany poniżej i również wymagają ocieplenia. Materiały, jakie możemy wykorzystać do izolacji dachu, to: wełna mineralna skalna i szklana, styropian, polistyren ekstrudowany, pianka poliuretanowa PIR, folia termoizolacyjna, płyty drzewno-magnezytowe. W adaptowanych poddaszach nieużytkowych często izolacja cieplna znajduje się w stropie nad najwyższą kondygnacją, a pokrycie dachu składa się tylko z dachówki na łatach lub blachy na deskowaniu. Taki dach musimy wówczas ocieplić od podstaw, dodając warstwę przeciwwilgociową zabezpieczającą izolację przed roztapiającym się śniegiem i zacinającym deszczem. Warstwa ocieplenia w dachu będzie też izolacją akustyczną chroniącą przed odgłosami padającego deszczu i gradu. Trwałość dachówki ceramicznej obliczona jest na około 100 lat, a blachy na 50. Jeśli pokrycie jest w dobrym stanie i szczelne, nie ma potrzeby zdejmowania go. Adaptacja poddasza: kolejność prac wykonawczych Zła kolejność prac podczas adaptacji poddasza powoduje dodatkowe koszty i opóźnienie budowy. Przedstawiona poniżej to ogólne wytyczne, które mogą się zmienić w zależności od zakresu adaptacji, wybranej technologii i sytuacji wyjściowej. Dlatego najlepiej, aby nad całością prac związanych z remontem czuwał inspektor nadzoru. Doprowadzenie instalacji nad powierzchnię stropu. Wykonanie dodatkowych kanałów wentylacyjnych. Wyrównanie stropu. Wykonanie otworów okiennych i wstawienie okien. Ułożenie izolacji przeciwwilogociowej i ocieplenia między krokwiami. Wykonanie konstrukcji ścian działowych, sufitu podwieszanego i przedścianek. Rozprowadzenie instalacji we wnętrzu. Ułożenie pozostałej warstwy ocieplenia. Wykonanie podłóg. Montaż ścian działowych, skosów i sufitu oraz wykończenie ścian i podłóg. Sonda Jaka jest największa zaleta mieszkania urządzonego na poddaszu? niepowtarzalny klimat możliwość indywidualnej aranżacji powierzchni za te same pieniądze można uzyskać większą powierzchnię w porównaniu do zwykłego mieszkania

W ręce wielu młodych inwestorów trafiają stare domy odziedziczone po dziadkach lub rodzicach. Często są to budynki bez izolacji termicznej, przemarznięte i bardzo energochłonne. Żeby w nich zamieszkać, trzeba je ocieplić. Zobacz, jak powinien przebiegać proces przygotowania elewacji pod ocieplenie. Stare domy trafiają w nasze ręce nie tylko na drodze dziedziczenia. Często kupujemy je w pełni świadomi ich złego stanu technicznego, ponieważ są zlokalizowane w atrakcyjnych miejscach i to działka jest ich największą wartością. Takie budowle, których historia może sięgać nawet czasów przedwojennych, zazwyczaj nie są w ogóle ocieplone. Wśród nich „najcieplejsze” są te o murach trójwarstwowych, gdzie ścianę nośną od osłonowej oddziela tak zwana pustka powietrzna. W innych mury same muszą sobie radzić z przenikaniem ciepła, co zupełnie się im nie udaje. Dawni mieszkańcy przyzwyczaili się do mieszkania w niedogrzanych wnętrzach i z rezygnacją płacili coraz więcej za opał. Nowi inwestorzy chcą komfortu, a pierwszym krokiem do jego osiągnięcia jest ocieplenie takiego domu. Jak ocieplić stary dom? Nie każdy stary budynek można od razu ocieplić. Jeśli dom ma wilgotne ściany lub różne problemy konstrukcyjne, remont trzeba zacząć od niezbędnych napraw. Na przykład osuszenia ścian. Mury muszą być suche. Gdybyśmy ocieplili mokre ściany, zamknęlibyśmy w nich wilgoć. Skutkiem takiego błędu z pewnością byłoby osłabienie wiązania kleju mocującego wełnę lub styropian, a także pleśnienie tynków wewnętrznych. Z ocieplaniem trzeba się wstrzymać również wtedy, jeżeli mamy w programie wymianę okien albo remont tarasów i balkonów. Autor: prywatne archiwum Stary dom pani Karoliny został poddany termomodernizacji. Mury otulono styropianem grafitowym o współczynniku l = 0,033 W/(m·K) i grubości 10 cm. Jako wykończenie elewacji zastosowano tynk silikonowy. Prace ociepleniowe po części zostały przeprowadzone przez męża pani Karoliny, z pomocą jego taty, zaoszczędzono więc na robociźnie. Ekipa została wezwana do układania warstwy zbrojonej i tynku. Wizualnym dopełnieniem są wstawki imitujące drewno. Ożywiają nieco elewację, która ma dość dużą powierzchnię. Skuteczność ocieplenia to nie tylko grubość Kwestią kluczową jest ustalenie, jaki współczynnik przenikania ciepła przez ściany (U) zamierzamy osiągnąć. Od tego zależy wybór konkretnego materiału termoizolacyjnego. Teoretycznie im grubszy materiał ociepleniowy, tym współczynnik ten będzie niższy, a zatem korzystniejszy. Tu trzeba jednak stanowczo podkreślić, że izolacyjność wełny lub styropianu nie zależy wyłącznie od ich grubości, choć ta oczywiście bardzo się liczy, ale także od ich współczynnika przewodzenia ciepła λ. On też jest tym korzystniejszy, im niższą ma wartość. Z płyt izolacyjnych o niższym współczynniku można wykonać ocieplenie mniejszej grubości niż z tych o wyższej lambdzie i zachować przy tym równie dobry współczynnik U. Jest to ważne, bo im cieńsza warstwa izolacji, tym otwory okienne i drzwiowe mniej zagłębią się w dodatkowej warstwie i w domu będzie trochę widniej. Masywne ocieplenie wymaga także dłuższych kołków mocujących. Ponadto badania dowodzą, że po przekroczeniu pewnej jego grubości izolacyjność poprawia się, ale w minimalnym stopniu, zupełnie nieproporcjonalnie do kosztów każdego kolejnego centymetra ocieplenia. Najcieńsze ocieplenie wykonamy z drogiego, lecz doskonale izolującego poliuretanu PIR oferowanego w formie płyt. W ustaleniu grubości izolacji i wartości współczynnika U dla ścian pomocne okażą się kalkulatory internetowe. Wystarczy wejść na właściwą stronę, wpisać dane (między innymi rodzaj materiału ściennego, grubość muru, rodzaj i grubość izolacji cieplnej, jej współczynnik λ), aby poznać prawdopodobny współczynnik U, jaki będą miały mury po zakończeniu ocieplania. Gdy dysponujemy większym budżetem i zależy nam na fachowości, możemy skorzystać z usług audytora energetycznego. On weźmie na siebie wszelkie obliczenia i przedstawi gotową receptę na ciepły dom. Koszt – minimum 1000 zł. Tańsi audytorzy oferują badanie „zza biurka” i nie fatygują się, żeby obejrzeć dom. Przeczytaj także: Czy można wykonać ocieplenie od wewnątrz? Autor: archiwum prywatne Pani Marzena przeprowadziła kompleksowy remont domu. Stare okna wypruto ze ścian i wstawiono ciepłe pięciokomorowe okna z PCW. Drewniane drzwi zostały zastąpione przez ocieplone drzwi metalowe. Odnowiono pokrycie i zainstalowano nowiutki kocioł wraz z całą towarzyszącą mu instalacją. Niezbędnym elementem termomodernizacji było ocieplanie murów. Warstwa termoizolacyjna ma 10 cm grubości. Pani Marzena wybrała płyty styropianowe. Efekt ocieplenia domu jest już wyraźnie dostrzegany. Zimą ciepło dłużej się utrzymuje w budynku, natomiast latem jest w nim przyjemnie chłodno. Elewację chroni i zdobi tynk silikonowo-silikatowy. Cokół został natomiast oklejony ozdobnymi płytkami betonowymi. Elewacja starego domu: czy usuwać tynk? Przed ocieplaniem trzeba podjąć ważną decyzję – usuwać tynk, czy zostawić go na miejscu? Musi ją poprzedzić opukanie tynku. Jeśli słychać głuchy odgłos, to znak, że tynk nie trzyma się dobrze podłoża i należy go skuć. Podobnie powinniśmy postąpić, gdy tynk się kruszy i osypuje pod palcami. Zbijanie tynku to oczywiście dodatkowy koszt, a do tego gruz trzeba wywieźć na wysypisko, co pociąga za sobą konieczność wynajęcia kontenera. O ile to więc możliwe, lepiej mocować ocieplenie na starym tynku. Wystarczającym przygotowaniem będzie wtedy jego umycie i zagruntowanie. Jeśli jest chłonny (szybko wchłania wodę), użyjmy gruntu tradycyjnego, zmniejszającego taki efekt, a jeśli jest pomalowany na gładko i nie wykazuje chłonności, zastosujmy grunt sczepny zawierający drobne kruszywo nadające podłożu szorstkość. Gdy tylko w kilku miejscach widać dziury lub pęknięcia tynku, można je wypełnić cementową zaprawą naprawczą. Po skuciu tynku Jeśli tynk wymagał usunięcia, będziemy układać ocieplenie na gołym murze z bloczków, cegieł lub pustaków. Musi on być suchy, więc sprawdzamy, czy przyczyną odspajania się starego tynku nie była czasem wilgoć zgromadzona w ścianach. Jeżeli tak, konieczne jest wezwanie specjalisty, żeby sprawdził, skąd bierze się wilgoć, odciął jej dopływ i osuszył ściany. Takie usługi świadczą firmy zajmujące się osuszaniem murów i odbudowywaniem ich izolacji poziomych. Gdy ściany są suche, trzeba usunąć wszelkie resztki zaprawy tynkarskiej i oczyścić podłoże z pyłu. Będzie ono wymagało także zagruntowania, na zasadach wcześniej opisanych. Kiedy musimy kołkować styropian Ocieplając ściany zewnętrzne nowo budowanego domu jednorodzinnego, mocowanie izolacji termicznej kołkami można pominąć, wystarczy sam klej do styropianu. Oczywiście z kołkowania styropianu nie możemy zrezygnować, jeśli projektant zdecydował inaczej. Jeżeli jednak czeka nas ocieplanie starego domu, trzeba rozważyć różne warianty mocowania izolacji. Zanim ustalimy, który jest najlepszy, musimy dokładnie zbadać powierzchnię ścian. Zanim przykleimy do nich płyty styropianowe, ściany powinny zostać zagruntowane. By sprawdzić, jaka będzie przyczepność kleju mocującego styropian do podłoża, i ocenić, czy kołki są niezbędne, należy wykonać mały test. Polega on na przyklejeniu do ściany trzech kostek styropianowych o wymiarach zbliżonych do 10 x 10 x 10 cm. Próby ich oderwania powinny zostać wykonane nie wcześniej niż dwie doby od przyklejenia. O pozytywnym wyniku testu możemy mówić, jeśli kostki się rozerwą, a nie oderwą od ściany. Zaliczony test daje nam zielone światło do ocieplania bez potrzeby stosowania kołków. Jeżeli jednak klej odspoił się od podłoża, to znak, że zamiast gruntu uniwersalnego powinniśmy zastosować grunt sczepny. Kiedy nie można jednoznacznie stwierdzić, że podłoże jest stabilne na całej powierzchni, należy sięgnąć po kołki. Ich rodzaj dobieramy zależnie od zastosowanego materiału termoizolacyjnego i jego grubości, a także od grubości ściany i budulca, z jakiego ją wniesiono. Gdy styropian będzie kołkowany, warto wykorzystać łączniki, których talerzyk mocujący będzie dodatkowo zabezpieczony krążkiem styropianowym. Wyeliminujemy wówczas straty ciepła i ewentualne przebarwienia mogące się pojawić na elewacji („efekt biedronki”). Liczba łączników na 1 m2 styropianu zależy między innymi od rodzaju i jakości podłoża, czyli ściany. Średnio jest to sześć sztuk. Czy artykuł był przydatny? Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań. Jak możemy to poprawić? Nasi Partnerzy polecają Więcej z działu - Termomodernizacja Pozostałe podkategorie NOWY NUMER W najnowszym Muratorze przeczytasz o: elewacjach, tynkach i gładziach, ogrzewaniu na biomasę, grzałkach do pomp ciepła, domach z drewna, gliny i słomy, projektach domów z kilkoma tarasami, ogrodzeniach na działkę rekreacyjną Czytaj Murator ONLINE już od 1 zł za pierwszy miesiąc

Remont podłogi w starym domku. Nabyłem nieruchomość wraz z domkiem około 34 m2. Dom wybudowany po II WŚ nadaje się do remontu. Chciałbym zacząć od podłogi, są na niej stare deski, jeszcze solidne i z wierzchu w dobrym stanie, ale masakrycznie wypaczone. Ugięcia ku ścianom domku, różnica w poziomie do 6 cm, pokój około 16 m2.

jak zrobic poddasze w starym domu